அவிய்ங்க

நீயா நானாவில் கலந்து கொண்ட 20 ஆண் பொம்மைகள்..

2012-01-16T17:23:00.000-05:00

விஜய் டி.வி நடத்தும் நீயா நானா பற்றி ஆயிரம் கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், கருத்து பரிமாற்றத்துக்கான ஒரு களம் என்பதை யாரும் மறுக்கமுடியாது. விளம்பரத்துக்காக, அதில் நடைபெறும் கூத்துக்களை, அவ்வப்போது கிண்டல் அடிக்க தவறுவதில்லை.. அதே சமயத்தில், சமூகம் பற்றிய பலரது பார்வைகளை மறுபரிசீலனை செய்ய, இந்த நிகழ்ச்சி பெரும் பங்காற்றி இருக்கிறது என்பதே உண்மை…

என்ன சொல்லவருகிறார்கள் என்று கேட்பதற்காவது கண்டிப்பாக இந்த நிகழ்ச்சியை பார்த்துவிடுவேன். இந்த பொங்கல் அன்று எடுத்த ஒரு கருத்துமோதல், பல சிந்தனைகளை கிளறிவிட்டது.

நகரத்தில் உள்ள பெண்களை, திருமணம் செய்ய ஆண்கள் ஏன் தயங்குகிறார்கள்….இதுவே அன்றைய தலைப்பு

முதல் விவாதமே, படு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. ஆண்கள் எவ்வளவு “வீக்காக” அல்லது “பிற்போக்குத்தனமாக” அல்லது “பொம்மைகளாக” இருக்கிறார்கள் என்பதை பட்டவர்த்தனமாக தோலுரித்து காட்டியது, இந்தக் கேள்வி…”உங்களுக்கு வரப்போகும்

பெண் எப்படி இருக்கவேண்டும்…”. அதற்கு ஆண்கள் சொல்லிய பதில் இருக்கிறதே….ஒருத்தர் கூட, என் இன்ப துன்பத்தை பங்கிட்டு கொள்ள ஒரு துணைவி வேண்டும் என்று சொல்லவில்லை. வந்த பதில் என்ன தெரியுமா…

“வீட்டு வேலையெல்லாம் பார்த்துக்கணும்…”

“எங்க அம்மா, அப்பாவை நல்லா கவனிச்சுக்கணும்…”

“மாடர்ன் டிரன்ஸ் போடக்கூடாது..”

“தலை குனிஞ்சு தான் நடக்கணும்..”

“சேலை தான் கட்டிக்கணும்..ஆனா நான் விருப்பப்பட்டா ஜீன்ஸ் போட்டுக்கலாம்..அதுவும் நாலு சுவத்துக்குள்ள…”

யோவ்..என்னங்கையா..இது…கஷ்ட நஷ்டத்தில் பங்குபெற ஒரு துணைவி தேடுறீங்களா..அல்லது, வீட்டு வேலை செய்ய, ஒரு ரோபோர்ட் தேடுறீங்களா…எவ்வளவு பிற்போக்குத்தனம்..தன் தங்கை, தன் அம்மா எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்..ஆனால் தனக்கு வரும் மனைவி தன்னை எதிர்த்து ஒரு வார்த்தை பேசக்கூடாது..எவ்வளவு ஆதிக்கத்தனம்…

அவர்களை குறை சொல்லி ஒரு பிரஜோயனம் இல்லை..நாம் அவ்வாறுதானே வளர்க்கப்பட்டிருக்கிறோம்…அப்பாவை பார்த்து தலைகுனிந்தே பேச பழக்கப்பட்ட அம்மாவை பார்த்துதானே வளர்ந்தோம். இந்த சமூகமே, அதைத்தானே சொல்லிக்கொடுத்திருக்கிறது…

அடப்பாவமே..பெண் என்ன அடிமையா..நான் சொல்லும் வேலைகளை மட்டுமே செய்வதற்கு..அதற்குதானா, அவர்கள் வீட்டில் அரும்பாடுபட்டு, திருமணம் செய்து கொடுத்திருக்கிறார்கள். கோபிநாத் ஒரு தவறு செய்துவிட்டார். அந்த பெண்களிடமும் ஒரு கேள்வி கேட்டிருக்கவேண்டும்..உங்களுக்கு வரும் கணவர் எப்படி இருக்கவேண்டும் என்று……அப்போது தெரியும், மேலே உள்ள பதில்கள் எந்த அளவுக்கு பாதிக்கும் என்று…

இதைவிட ஒரு பெரிய கொடுமை என்னவென்றால், ஒரு அன்பர் பேசியது தான்…முகத்தை ஒரு அலட்சியமாக வைத்துக்கொண்டு..

“இவுங்க எல்லாம், பைக்குல போவாங்க..தியேட்டருக்கு போவாங்க…அதெல்லாம் தப்பா தெரியாது..”

அடங்கொன்னியா..நாம் என்ன கற்காலத்திலயா வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்..ஏன் பெண்கள், ஆண்களோடு, பைக்கில் செல்லக்கூடாதா..திரைப்படத்துக்கு செல்லக்கூடாதா..உடனே கலாச்சாரம் கெட்டுப்போய்விடுமா..அங்கு இருந்த பெண், நாக்கை பிடுங்கி கொள்வது போன்று, இரண்டு கேள்விகள் கேட்க, அவரால் ஒரு வார்த்தை கூட அதற்கு மேல் பேசமுடியவில்லை. இதில் இன்னொரு நபர், திரைப்பட உதவி கேமிராமேனாம்..”கரும்பை ருசிக்கலாம்..ஆனால் சுமப்பது கடினம்” என்று சொன்னபோது, ஆத்திரத்தின் உச்சிக்கே செல்ல நேர்ந்தது..என்ன ஒரு உவமை பாருங்கள்..அவர் எடுக்கும் படங்களும், இதுபோன்று பிற்போக்குத்தனமாகத்தானே இருக்கும்…

ஆனால், அங்குள்ள ஆண்கள் மட்டுமில்லை, இங்குள்ள பல ஆண்களும் அதே மனப்பான்மையில்தான் இருக்கிறோம். நல்லா,..மாடர்ன் டிரஸ் போட்ட பெண் பிரண்ட்ஸ் நிறைய வேண்டும்..எந்த எல்லை வரை சென்று சோசியலாக பழகும் பெண் நண்பிகள் நிறைய வேண்டும்..,திரைப்படங்களில் தொப்புள் காட்டும் நடிகைகள் வேண்டும்..ஆனால் தனக்கு வரும் மனைவி., அடக்கமாக, சேலை கட்டி, பராம்பரியம் மிக்கதாக இருக்கவேண்டும்..குனிந்த தலை நிமிரக்கூடாது..எதிர்த்து பேசக்கூடாது..நாலு பேரு பார்க்குறமாதிரி நடக்ககூடாது..எந்த ஊரு நியாய்ம்யா இது..

தயவுசெய்து,பெண்களையும், சதையும், ஆன்மாகவும் உள்ள ஒரு உயிராக மதிப்போம். வெறும் சேலை கட்டிய அடிமைகளாகவும்,பொம்மைகளாகவும், ரோபோக்களாகவும் அல்ல..ஏனென்றால், நம்மைப் பெற்றவளு, கூடப்பிறந்தவளும்,ஒரு பெண்தான்….

அதைத்தான், அங்குசிறப்பு அழைப்பார்களாக பேச அழைக்கப்பட்ட, ஓவியாவும், ஷாலினியும், சாருவும் சொன்னர்கள்..ஆனாலும்,இந்த கலவரத்துக்கு நடுவிலும், ஔவை கள் குடித்ததை பற்றி "நித்தியானந்தாவிடம் ஏதோ ஒரு சக்தி இருக்கிறது என்று சொன்னவரும், அவருடைய தொண்டர்களால், "வாழும் பெரியார்" என்று அழைக்கப்படுவரும், போன முறை கலந்து கொண்டபோது, பீஸ் கிடைக்காததால் "நீயா நானாவை தடை செய்ய வேண்டும்" என்று சொன்னவருமான சாரு சொன்ன டயலாக்குதான் இந்தநூற்றாண்டின் செம காமெடி..

“குடிப்பழக்கத்தைநான் என்றுமே ஆதரித்ததில்லை….”

அவருடைய தொண்டர்கள்,இனிமேல் இவ்வாறு சொல்லக்கூடும்…

“தானே உக்கார்ந்தா தானைத்தலைவன் வாழ்க, வாழ்க…”

ஏனென்றால் எழுத்தாளர்என்ன சொன்னாலும், கொண்டாட வேண்டுமல்லவா..இல்லையென்றால், தமிழ் எலக்கியத்திற்கு செய்ததுரோகமாகிவிடாதா..இந்நேரம் கேரளா, இல்லாட்டி பிரான்ஸ்சா இருந்தா….

“அடப்போங்கையா…”

தவறு செய்துவிட்டதுஎன்று தெரிந்தவுடனே, “யானோ அரசன்..யானே கள்வன்” என்று உயிர்நீத்த தமிழ்பரம்பரையில்இருக்கிறோம் என்பதையே சிலநேரங்களில் நம்பமுடியவில்லை.

நண்பன்

2012-01-16T00:12:00.001-05:00

ஆரம்பிக்கும் முன்பே சொல்லிவிடுகிறேன், நண்பன் பட விமர்சனத்தை எதிர்பார்த்து வந்திருந்தால் "சாரி பாஸ்..".அந்தப் படத்தைப் பற்றி விமர்சனம் செய்ய விரும்பவில்லை. அது ஏன் என்று, பதிவின் இறுதியில் சொல்கிறேன்.

சற்று நாட்களுக்கு முன்பு, நண்பர்களோடு, ஒரு விவாதம் செய்ய நேர்ந்தது.. விவாதத்தின் தலைப்பு இதுதான். "எது சிறந்தது...குடும்ப உறவா, நட்பா...". வழக்கம்போல விவாதத்தை ஆரம்பித்து வைத்தது, நான்தான்.

என்னுடைய சார்பு, குடும்ப உறவே சிறந்தது. விவாதம் செம சூடாக இருந்தது. விவாதத்தின் தொடர்ச்சியாக, அனைத்து நண்பர்களின் கருத்தை கேட்பது மற்றும் ஒரு வாக்கெடுப்பு நடத்துவது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது.

அனைத்து நண்பர்களும் ஓட்டுப் போட்டனர். முடிவை எண்ணும்போது, எங்களுக்கே அதிர்ச்சி...குடும்பம் மற்றும் நட்புக்கு சமஅளவிலான ஓட்டு. அதை வைத்து என்ன முடிவுக்கு வருவதென்று எங்களுக்கே தெரியவில்லை.

விளையாட்டுத்தனமாக ஆரம்பித்த அந்த ஓட்டுப்பதிவு, கடைசியில் விளையாட்டுத்தனமாக இல்லை. எந்த அளவுக்கு என்றால்,
ஒரு அன்பர் "ச்சே...உன்னைப் போயி ஒரு பிரண்டா நினைச்சேனேடா" என்று சொல்லும் அளவுக்கு.எனக்கே ஒரு கட்டத்தில் பயமாகிவிட்டது. ஒரு பிரபலமான கருத்து ஒன்றைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்...

"இந்த உலகத்தில் அம்மா இல்லாதவங்க கூட இருக்கலாம். அப்பா இல்லாதவங்க கூட இருக்கலாம், மனைவி இல்லாதவங்க கூட
இருக்கலாம்..ஆனால் நண்பன் இல்லாதவன் என்று யாருமே இல்லை..."

அப்படி இதோ ஒரு ஆள் கண்ணாடி முன் நிற்கிறானோ என்று சொல்லத் தோன்றியது. ஒருவன் "எனக்கு நிறைய நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள்"
என்று சொன்னால், அவன் பொய் சொல்கிறான் என்பது என் கருத்து..இங்கு ஒரு பையனையோ, பெண்ணையோ, புதிதாக பார்த்து, சில வார்த்தைகள்
பேசிவிட்டாலே, நண்பர்கள் வட்டத்தில் கொண்டு வந்துவிடுகிறோம். ஆனால் நண்பன் என்பவன் அதற்கும் மேல்..

எப்படி அப்பேற்பட்ட நண்பனைக் கண்டுபிடிப்பது என்றால், ரொம்ப ரொம்ப கடினம். நீங்கள் அழும்போது, உன்னை சுற்றி இருப்பவர்கள் எல்லோரும்
கஷ்டப்படுவார்கள்..நீ சந்தோசமாக இருக்கும்போது, எல்லோரும் பார்ட்டிக்கு வந்து உன்னோடு கொண்டாடுவார்கள். "நீதாண்டா என் பிரண்டு"
என்று புளகாங்கிதம் அடைவார்கள். கூடவே இருப்பார்கள். ஆனால் அவர்கள் எல்லாம் நண்பர்களா....??? இரண்டு சம்பவம் போதும்..

உண்மையான நண்பனை எவ்வாறு அடையாளம் கண்டுகொள்வது...கொஞ்சம் உடம்பு சரியில்லை என்று ஒரு வாரம் ஆஸ்பத்திரியில் இருந்து பாருங்கள்
எல்லோரும் வந்து, ஆரஞ்சு பழம் கொடுப்பார்கள். துக்கம் விசாரிப்பார்கள். முகத்தில் கவலையை வைத்துக்கொள்வார்கள்,. அவையெல்லாம் ஒரு மணிநேரம்,
இரண்டு மணிநேரம்தான். பின்னர் லேசாக, மணிக்கட்டை உயர்த்தி டைம் பார்ப்பார்கள்,... "அப்பறம்டா...உடம்பை பார்த்துக்கோ..அப்பப்ப வந்து பார்க்குறேன்"
என்று கிளம்பிக்கொண்டே இருப்பார்கள்...

ஆனால் உண்மையான நண்பன், முகத்தில் சலனத்தை காண்பிக்க மாட்டான்..ஏனென்றால், அவன் கலங்கினால், நீ பயப்படுவாய்..துவண்டு போவாய்...
ஆனால் கூடவே இருப்பான்..மணிக்கட்டை உயர்த்தி டைம் பார்க்கமாட்டான்...இரவானால் கண்முழித்து இருப்பான்...வேலைக்கு ஏற்கனவே லீவ் போட்டிருப்பான்.ஆனால் நீ சுகமாகும்போது கூட இருக்கமாட்டான். எதுவும் ஹெல்ப் செய்ததாய் காட்டிக்கொள்ளமாட்டான்..

இன்னுமொரு சம்பவம்....நீங்கள் உங்கள் வேலையில் ஒரு பெரிய பதவியை அடைந்ததாக சொல்லிப்பாருங்கள்.."மச்சான் டிரீட் எங்கடா...மச்சான் தண்ணி அடிக்கிறோம்டா"என்று கூடவே கொண்டாடுவதற்கு நிறைய ஆட்கள். ஆனால் நண்பன் முகத்தில் பெரிய சலனம் காட்டிக்கொள்ள மாட்டான். ஆனால் மனதில் சந்தோசம் வைத்திருப்பான்.உன்னை சந்தோசப்படுத்தும் பாசாங்கு வார்த்தைகள் சொல்லமாட்டான்...ஆனால் மற்றவர்கள் முகத்தில் சந்தோசத்தையும், மனதில் பொறாமையும் வைத்திருப்பார்கள்.ஆனால் நண்பன் நீ முன்னேறுவதைப் பார்த்து எட்ட நின்று சந்தோசப்படுவான்.

ஆண், பெண் நட்பு என்றால் வேலை மிகவும் ஈசி. நீங்கள் ஒரு பெண்ணாக இருந்தால், நிறைய நண்பர்கள் உங்களைத் தேடி வருவார்கள். உருகுவார்கள். தினமும் போன் செய்வார்கள். தலைவலி என்றால் கூட துடிதுடித்து போவார்கள்..ஆனால் கழுகு மாதிரி சந்தர்ப்பத்துக்காக காத்திருப்பார்கள்...ஒரு சிறு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் போதும்....உங்களுக்கு புரிந்து விடும் அவன் நண்பனா என்று..

அதே போல, உங்களுக்கு நிறைய பெண்நண்பர்கள் இருக்கலாம்..ஒன்றாக பைக்கில் அமர்ந்துகொண்டுகூட வரலாம்..நான்கு மணிநேரம் கூட போனில் பேசலாம்..ஆனால் உன்னைவிட வலியவன் வந்தால், "நீதாண்டா என் பிரண்டு" என்று நிற்பாள், உண்மையான நண்பி...அதுதான் நட்பு..

ஆனால், நல்ல நண்பனைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு, முதலில் நீ நல்ல நண்பனாக இருக்கவேண்டும்..நடக்கவேண்டும்...ஆனால் நான் யாருக்கும் நல்ல நண்பனாகவோ,
அல்லது எனக்கு யாரும் நல்ல நண்பர்களாகவோ இருக்கும் பாக்கியம் இதுவரை அமையவில்லை. அது என் வாழ்க்கையின் துரதிருஷ்டம்....
ஏனென்றால், உங்கள் சூப்பர்ஸ்டார் சொல்லிய மாதிரி...

"நற்பு என்பது கற்பு மாதிரி...."

(நண்பன் படம் பார்த்தேன்..நீண்ட நாட்கள் கழித்து, விஜய்க்கு வெற்றிப்படம் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால், ஏழ்மையுடன் இருப்பதாக காட்ட்டப்படும் ஜீவாவின்
தங்கை, அடர்கருப்போடு, இருப்பதை கிண்டல் பண்ணி அடிக்கும் லூட்டிகளைப் பார்த்து, உங்களுக்கு வேண்டுமானால் சிரிப்பாக இருக்கலாம். ஆனால்,
என்னால் ரசிக்கமுடியவில்லை. ஏனென்றால் அங்கவையும் சங்கவையும், கதாபத்திரங்கள் அல்ல. எம் தெருக்களிலும், வீதிகளிலும், கள்ளம்கபடம் இல்லாமல்
துள்ளி திரிந்து கொண்டிருக்கும், எம் தமிழினத்தின் உடன்பிறவா சகோதரிகள்...)

தனுஷின் கொலைவெறி – சிம்புவின் ஆல்பம் : எது பெஸ்ட்

2012-01-02T23:03:00.000-05:00

“சின்னபுள்ளைங்க வெள்ளாமை வீடு வந்து சேராது” என்று ஊர்ப்பக்கம் ஒரு பழமொழி உள்ளது. அந்த பழமொழியில்லாம் இனிமேல் எடுபடாது போலிருக்கிறது. சின்னப்பிள்ளைகள் சேர்ந்து இசையமைத்துப் பாடிய கொலைவெறி பாடல் இந்த அளவுக்கு ஹிட் ஆகும் என்று அவர்களே எண்ணியிருக்க மாட்டார்கள். அந்த அளவுக்கு ஹிட்டோ, ஹிட்.. இங்கு ஒரு அமெரிக்கரை சந்தித்த போது, அவர் ஒரு சிறிய தாளில் உள்ள ஒன்றை காண்பித்து, என்னவென்று விசாரித்தார். அதில் இருந்த வார்த்தை “வொய் திஸ் கொலைவெறி”. 20 மில்லியன் ஹிட்ஸ் என்றால் சும்மா இல்லை. எல்லாவற்றையும் ஈர்த்த இந்த பாடலை இப்போது கேட்கவே கடுப்பாக இருக்கிறது..இனிப்பாக இருக்கிறது என்று அல்வாவை எவ்வளவுதான் சாப்பிடமுடியும். ஒரு கட்டத்தில் திகட்டுமல்லவா..அந்த அளவுக்கு கொலைவெறி ஆயிருக்கிறது..

ஆனாலும் ஒரு சந்தோசம். என்னதான், பாடல் வரிகளைப் பற்றி சர்ச்சைகள் எழுந்தாலும், ஒரு தமிழ்வார்த்தை, தமிழன் உலகளாவிய பெருமை அடைந்ததில் நமக்கும் ஒரு பெருமிதம். ஆனால் தனுஷ்க்கு இவ்வளவு பெருமையைப் பார்த்து, நகத்தை..சாரி..விரலைக் கடித்துக் கொண்டு ஒருவர் அமர்ந்திருப்பார் எனில், அவர்தான் “எஸ்.டி.ஆர்” என்று அவரே அழைத்துக்கொள்ளும் சிம்பு.

போட்டியாக அமைந்த அவருடைய ஆல்பத்தையும் பார்க்கநேர்ந்தது. இனிமேல், எது பெஸ்ட் என்ற விமர்சனம்…

கொலைவெறி பாடலின் முக்கியத்துவமே அதனுடைய எளிமை..ஒரு ரெக்கார்டிங்க் தியேட்டருக்குள் ஒரு பாடலை இயக்குவதைப் பற்றி அவ்வளவு கேசுவலாக, ஜாலியாக, பெப்பாக எடுத்திருப்பார்கள். அங்கு நடக்கும், சிறு, சிறு கேலிகள், கிண்டல்கள், விளையாட்டுக்கள் எல்லாம் அவ்வளவு, இயல்பு..ஆனால் சிம்பு ஆல்பத்தில், அது மிஸ்ஸிங்க். ஆனால் சிம்புவையும் குறைத்து மதிப்பிடுவதற்கில்லை. கொஞ்சம் ஸ்டைலிசாகவும், அதே நேரத்தில் மேக்கிங்கிலும், ஒரு லெவல் மேலே தான் இந்த பாடலை அமைத்துள்ளார். ஆனால், காதலை பற்றி அமைத்துள்ள பாடல் என்று, அவரே ஆடிக்கொண்டியிருப்பது சற்று எரிச்சலை தருகிறது. ஆனால், இது ஒரு “ப்ரிவியூ” என்பதால் இன்னும் கொஞ்ச காலம் வெயிட் பண்ணலாம்.

அடுத்து கொலைவெறி பாடல், ஏறக்குறைய 99% ஆங்கிலத்தில் அமைந்தது. இந்த பாடல், இவ்வளவு ஹிட் ஆவதற்கு, இதுவும் ஒரு காரணம். ஆனால் சிம்புவின் ஆல்பத்தில் காதல் பற்றி அனைத்து மொழிகளிலும் வருவதாய் அமைந்துள்ளது.இது எவ்வளவுக்கு மக்கள் மனதில் அமரும் என்பதில் சந்தேகம்.

ஆனால்மேக்கிங்கை பொறுத்தவரை, டெக்னிக்கலாக, சிம்புவின் ஆல்பம் மிரட்டுகிறது. லைட்டிங்க்மற்றும், கொரியோகிராபி, மற்றுமில்லாது, பாட்டின் ட்யூனும் சற்று கிறங்கத்தான் வைக்கிறது.ஆனால்,, கொலைவெறி பாடலின் பலமே, திரும்ப திரும்ப முணுமுணுவைத்தல். அதனாலேயே, ஒவ்வொருவரும்,அவரவர் வெர்ஷன்களில், கொலைவெறியைப் பாடி, மெகா ஹிட் ஆக்கினார்கள். ஆனால் சிம்புவின்ஆல்பத்தில் அது மிஸ்ஸிங்க். எந்த அளவுக்கு, இதை வேறு வெர்ஷன்களில் ஹிட் ஆக்கமுடியும்என்று தெரியவில்லை. இப்பவே எனக்கு தெரிந்து, தமிழ் மற்றும் சிம்புவை பற்றி தெரிந்தவர்களுக்குதான் இந்தப் பாடலைப் பற்றி தெரிந்திருக்கிறது. அதனால் கொலைவெறி அடைந்த இண்டெர்நேஷனல்புகழை சிம்புவின் ஆல்பத்தால் அடையமுடியுமா என்று தெரியவில்லை.

இன்னொரு கோணத்தில்,சற்று நகைச்சுவையாக பார்த்தாம், தனுஷை பிடிக்கிற அளவுக்கு சிம்புவை அவ்வளவாக யாருக்கும்பிடிப்பதில்லை. பக்கத்து வீட்டுப் பையன் போல் இருக்கும் தனுஷ், இவ்வளவும் பிரபலமாகஇருந்தும், அவர் காட்டும் எளிமை, எல்லாருக்கும் பிடிக்கும் காரணி.

ஆனால் இதுவேசிம்புவுக்கு நெகட்டிவ் ஆக அமைகிறது. பெயிலியர் படமான “ஒஸ்தி” கேசட் வெளியிட்டு விழாவில்அவருடைய அப்பா, “தன்னடக்க” புகழ் டி.ஆர் பேசிய பேச்சைக் கேட்டே, பலபேர் ஜன்னி வந்துகிடக்கிறார்கள். இந்த பாடலும் ஹிட் ஆகிவிட்டால், டி.ஆர் “சி.என்.என்” தொலைக்காட்சியில்பேசப்போகும் அந்த அற்புத காட்சியைப் பார்ப்பதற்கு, இன்னமும் தமிழ்மனங்கள் தயாராகவில்லை.குடும்பம் குடும்பமாக தற்கொலை முயற்சியும் நடக்க வாய்ப்புண்டு என்பதால், “அய்யய்யோ,வேணாண்டா..” என்று பயப்படுவதால் இந்த ஆல்பம் ஹிட்டாகாமல் இருப்பதற்கு வாய்ப்பு உண்டு…..

ஆக, எல்லா, காரணங்களையும்,காரணிகளையும் வைத்துப் பார்த்தால், விரல்வித்தை நடிகர் காட்டும் லைட்டிங்க் மாயாஜாலங்களைகாட்டிலும், ஒல்லிக்குச்சி நடிகர் காட்டும் எளிமையே ஜெயிக்கிறது, என்று தீர்ப்புச்சொல்லி, வாய்ப்பு தந்த நல்ல உள்ளங்களுக்கு…(அடச்சே..இதுக்குதான் சாலமன் பாப்பையா பட்டிமன்றம்பார்க்ககூடாதுங்கிறது….)

கன்னிராசிக்கார நேயர்களே…..

2012-01-01T22:28:00.001-05:00

காலங்காத்தால பல்லு வெளக்குறாய்ங்களோ இல்லையோ, பயபுள்ளைங்க போனைப் போட்டு, “ராசா..என்ன புத்தாண்டு சபதம் எடுத்திருக்க” ன்னு ஒரே டார்ச்சர்ணே..சரி, பயபுள்ளைங்க ரொம்ப ஆசைப்படுறாய்ங்களே, நம்மளும் புத்தாண்டு சபதம் எடுக்கலைனா, ஊருக்குள்ள ஒரு மாதிரி பார்ப்பாய்ங்கன்னும், பயந்துக்கிட்டே எடுத்தேண்ணே ஒரு புத்தாண்டு சபதம். அது என்ன தெரியுமா..”இந்த வருசமாவது காலையில 6 மணிக்கு எந்திரிக்கணும்…”

உலகத்துலயே புத்தாண்டு நைட்டு குறட்டைவிட்டு தூங்குன ஆளைப் பத்தி கேள்விப்பட்டிருக்கீங்களா..அது நான்தாண்ணே..நைட்டு, 10 மணிக்கெல்லாம் தூக்கமுன்னா தூக்கம் அப்படி ஒரு தூக்கம்…முரட்டுத்தூக்கம்..காலங்காத்தால காதுக்குள்ள “கொய்ங்” கிற மாதிரி ஒரு சத்தம். கண் முழிச்சு பார்த்த, அலாரம்..ஆஹா..புத்தாண்டு சபதம்னு அவசரம், அவசரமா டையத்த பார்க்குறேன்…மணி 10..அவசரத்துல 6 மணிக்கு வைக்கிறதுக்கு பதிலா, 10 மணிக்கு வைச்சிட்டேன் போல..கரெக்டா வூட்டுக்காரம்ம கேக்குறா..

“ஹேப்பு நியூ இயர்ங்க..உங்க புத்தாண்டு சபதம் என்னங்க..”

“அது செத்து 4 மணி நேரமாச்சு..அது கெடக்கு கழுதை விடு..ஒரு சூடா காபி ஒன்னு கொடேன்…”

அப்படின்னு எந்திருக்க டிரை பண்ணுறேன்…

“கன்னி ராசி நேயர்களே” அப்படின்னு ஒரு சத்தம்..

“அடியே, டி.வி ஏதாவது போட்டியா..”

“ஐய்யோ..அது நாந்தாங்க..”

“ஏன்..ஏன் இப்படி..”

“டி.வியல சொன்னாய்ங்க..கன்னி ராசி நேயர்களே…உங்களுக்கு இந்த வருடம் கை, காலில் சுளுக்கு, வலி போன்ற உபாதைகள் வர்ற வாய்ப்புண்டு..அதனால் பார்த்து நடந்து கொள்ளவும்..நீங்க மெதுவா, பார்த்து கைய ஊன்றி எழுந்திருங்க”

“அடியே..நான் என்ன ஹாஸ்பிடல் பேஷண்டா..அதெல்லாம் ஒன்னுமாகாது…காபி கொண்டு வா..ப்ளீஸ்,,”

“ஏங்க..நான் சொல்லிக்கிட்டே இருக்கேன்..சூப் கொண்டு வர்றேன் குடிங்க..”

“அடியே கன்னி ராசி நேயர்கள் டீ.காபி குடிக்க கூடாதுன்னு சொல்லியிருக்காய்ங்களா…”

“அப்படியே நேரிடையா சொல்லலை..ஆனால் பித்த நோய்கள் வர சான்ஸ் இருக்காம்..அதனால டெய்லி உங்களுக்கு சூப்பு தான்..”

“அடிப்பாவி..கன்னி ராசி என் வாழ்க்கையில் குத்த வைச்சு கும்மி அடிக்குதே..சரி..பல்லு விளக்கிட்டு வர்றேன்,..இட்லியாவது பண்ணி கொடு..அப்படியே எனக்கு புடிச்ச தேங்கா சட்னி கண்டிப்பா” ன்னு

சொல்லிட்டு பல்லு வெளக்கிட்டு, டைனிங்க் டேபிளுக்கு வந்தா சுடசுட இட்லி..உக்கார்ந்து ஆசை, ஆசையா, சட்னியப் பார்த்தா, சட்னியக் காணோம்..ஒன்லி பொடியும், எண்ணையும்…

“அடியே..சட்னி எங்க..”

“ஏங்க..கன்னி ராசிக்காரங்களுக்கு நேரம் சரியில்லையாம்…கிட்னி பெயிலியர் வர சான்ஸ் இருக்காம்..அதனால, இனிமேல் பொடிதான்..”

“அடிப்பாவி..கிட்னிய காரணம் காட்டி சட்னிக்கு ஆப்பு வைச்சிட்டியா..சரி..இவ்வளவு பேசுறியே..உன்னோட ராசிக்கு என்ன போட்டிருக்கு…”

“அத ஏன் கேக்குறீங்க..என் ராசிக்கு இந்த வருஷத்துல குடும்பத்தில பிரச்சனை வருமாம்..”

“ஆமா..இப்படி புருசனக்கு இட்லி பொடியும் குடுத்தா, உன் ராசிக்கு மட்டுமில்லடி, எந்த ராசியா இருந்தாலும் குடும்பத்துல பிரச்சனைதான்..சரி கடைப்பக்கம் போயிட்டு வர்றேன்..கதவ பூட்டிக்க”

அப்படினுட்டு காரை எடுக்குறேன்…காரை மறிச்சிக்கிட்டு நிக்குறா..

“ஏங்க…”

“இப்ப என்ன…”

“கன்னி ராசிக்காரங்களுக்கு, வாகனத்தால ஆபத்து இருக்காம்…”

“அய்யயோ..காரும் பிரச்சனையா..காலுல வேற காயம் வரும்னு சொல்லுறா..நான் வேணா, கோயிலுல அங்கபிரதட்சணம் பண்ணுற மாதிரி, உருண்டுகிட்டே கடை வரைக்கும் போயிட்டு வரவா…”

“விளையாடாதீங்க..மெதுவா ஓட்டுங்க”

வேற என்ன பண்ணுறதுட்டு நொந்துக்கிட்டே காரை எடுக்குறேன்..காரை 40 மைலுக்கு ஓட்டினாலே அசரீரி மாதிரி “கன்னி ராசிக்கார நேயர்களே” அப்படினுதான் சவுண்டு கேக்குது..அப்புறம் எங்கிட்டு..இந்த ஊருல நம்ம இஷ்டப்பட்ட வேகத்துல கார் ஓட்ட முடியாது..ஸ்லோவா போனாலும் பிரச்சனைதான்..

நம்மளுக்கு வேற வழியில்லாததால, மெதுவா ஓட்டிட்டு போறேன்..பின்னாடி ஒரே ஹார்ன் சத்தம்..கண்ணாடி வழியா பார்க்குறேன்..பிரதமர் காருக்குபின்னாடி வருமே, அது மாதிரி, ஒரு 50 காருண்ணே..வருசையா வருது..ஆக்சிலேட்டர மிதிச்சாலும்“கன்னி ராசிக்கார நேயர்களே” அப்படின்னு வேற சவுண்டு..சகிச்சுக்கிட்டு ஒரு இடத்தில காரைநிறுத்தினா..சடனா ஒரு 4 காரு என் பின்னாடி..அம்புட்டு பேரும் என் பின்னாடி வந்தவய்ங்க…அவிங்ககண்ணு முழுக்க கொலைவெறி..வந்து திட்டுனாய்ங்க பாருங்க..இங்கிலீசுல அம்புட்டு கெட்டவார்த்தைஇருக்குன்னு அன்னிக்குதானே தெரிஞ்சுச்சு..

எனக்கே ரொம்படயர்டாயிட்டதால ஒரு கட்டத்துல அவிங்களே நிறுத்திட்டு கிளம்பிட்டாய்ங்க..எல்லா திட்டையும்வாங்கிட்டு காது வலியோடு வீட்டுக்கு வர்றேன்..வூட்டுக்காரம்மா சொல்லுறா…

“ஏங்க..சொல்லமறந்துட்டேன்..கன்னிராசிக்காரங்களுக்கு தெரியாத நபர்களால் பிரச்சனை வருமாங்க..பார்த்துசூதானமா நடந்துக்குங்க…”

ஏண்ணே…கன்னிராசிக்காரய்ங்க,இந்த வருசத்துல உசிரோட இருப்பாய்ங்களா…???

2011 – திரைத்துறை விருதுகள்

2011-12-31T20:40:00.000-05:00

இதுபோன்ற திரைத்துறை விருதுகள் கொடுப்பதில் ஒரு சவுகரியம். நம்ம யாருக்கு விருது கொடுத்தாலும், விருது வாங்குபவர்கள் யாரும் அதைப் படித்து பாராட்டப் போவதில்லை. அதனால், தலைக்கனமும் நம்முள் ஏறப்போவதில்லை. விருது வாங்காதவர்களும் “எனக்கேண்டா விருது கொடுக்கலை” என்று சட்டையைப் பிடித்துக் கேட்கப்போவதில்லை. அட்லீஸ்ட் படிக்கப் போவது கூட இல்லை. யாருக்கும் எந்த பிரச்சனையும் இல்லாதபோது, இந்த விருதுகளை கொடுப்பதில் எனக்கு என்ன பிரச்சனை இருக்கப்போகிறது.. ஆனால் முடிந்தவரை, என் மனதில் பட்டதை, நேர்மையாக தேர்வு செய்துள்ளேன் என்று நினைக்கிறேன். படித்து வீட்டு நீங்களே சொல்லுங்களேன்..

சிறந்த திரைப்படம் – வாகை சூடவா

சிறந்த இயக்குநர் – சரவணன்(எங்கேயும் எப்போதும்)

சிறந்த நடிகர் – விக்ரம்(தெய்வத்திருமகன்)

சிறந்த நடிகர் சிறப்பு பரிசு – தனுஷ்(ஆடுகளம், மயக்கம் என்ன)

சிறந்த நடிகை – ரிச்சா(மயக்கம் என்ன)

சிறந்த பிளாக்பஸ்டர் – மங்காத்தா

சிறந்த இசையமைப்பாளர் – ஹாரிஸ் ஜெயராஜ்(எங்கேயும் காதல், கோ)

சிறந்த பிண்ணனி இசை – யுவன்சங்கர் ராஜா – ஆரண்ய காண்டம்

சிறந்த புதுமுக இசையமைப்பாளர் – ஜிப்ரான்(வாகை சூடவா)

சிறந்த பொழுதுபோக்கு திரைப்படம் – காஞ்சனா

சிறந்த நகைச்சுவை நடிகர் – சந்தானம்-(சிறுத்தை, ஒஸ்தி, மற்றும் பல)

சிறந்த நகைச்சுவை நடிகை – கோவை சரளா(காஞ்சனா)

சிறந்த மோசமானத் திரைப்படம் – ராஜபாட்டை, வெடி

சிறந்த வசகனகர்த்தா – பாஸ்கர் சக்தி(அழகர்சாமியின் குதிரை)

சிறந்த மெலோடி – நெஞ்சில் நெஞ்சில்(எங்கேயும் காதல்)

என்னமோ, ஏதோ – கோ

மழைவரும் – வெப்பம்

யாரது – காவலன்

சிறந்த நடனஇயக்குநர் – தினேஷ்(ஒத்த சொல்லால – ஆடுகளம்)

சிறந்த பாடலாசிரியர் – மதன் கார்க்கி(என்னமோ ஏதோ – கோ)

சிறந்த ப்ளாக்கர் – யுவகிருஷ்ணா –(லக்கிலுக்)

சிறந்த பதிவு – குமரன்குடில் – மீள்பதிவாக இருந்தாலும்(http://www.luckylookonline.com/2011/08/blog-post_20.html)

சிறந்த குத்துப்பாட்டு – டிய்யா, டிய்யா, டோலு-(அவன், இவன்)

சிறந்த எடிட்டர் - ப்ரவீன், ஸ்ரீகாந்த் - மங்காத்தா

சிறந்தகுணச்சித்திர நடிகர் – சோமசுந்தர் – ஆரண்யகாண்டம்

சிறந்தபாடகர், பாடகி – தெரியலையேப்பா..நீங்களே சொல்லுங்களேன்..

பதிவர் சந்திப்பு – எனது பார்வை

2011-12-31T10:07:00.000-05:00

சும்மா இருக்கறவனை சொரண்டி விடுறதே, இந்த கோவாலுக்கு வேலையாகிப் போச்சுண்ணே..கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி, வருச கடைசி அதுவுமா, அந்த கேள்வியைக் கேட்டுப்புட்டான்…

“ராசா…பதிவர் சந்திப்பு பார்க்கணும்னு ஆசையா இருக்குடா..எங்கிட்டாவது அது நடந்தா, என்னையும் கூட்டிட்டு போடா..”

அவ்வளவுதேன்..எனக்கு நடுங்கிருச்சு..

“கோவாலு…அது ரத்த பூமிடா..உன்னை மாதிரி பச்சைப் புள்ளைங்களெல்லாம் உள்ள விடமாட்டாய்ங்க..”

“டே..ராசா…என்னடா இப்படி சொல்லிப்புட்ட…அப்படி என்னதாண்டா அங்க நடக்கும்…”

“கோவாலு..நீ தண்ணி அடிப்பியா…”

“ச்சீ..ச்சீ..ச்சீ…”

“அடங்கொன்னியா..அங்கயே பாதி தகுதி அடிபட்டு போச்சு..”

“என்னடா சொல்லுற…”

“ஆமாண்டா..கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி, நல்லா புல் ரவுண்டு ஏத்திக்கணும்..இன்னும் ரெண்டு மூணு பேரைச் சேத்துக்கணும்…முந்தா நாளு ரூமு போட்டு செமக்கூத்து அடிக்கணும்….”

“அய்யயோ..ரூம் போடுற அளவுக்கு எங்கிட்ட காசு இல்லைடா..”

“அடிங்க…தமிழுல மட்டுமில்ல ஆல் லாங்குவேஜ்ஜூல எனக்கு பிடிக்காத வார்த்தையே, “செலவழிக்கிறது”..அதெல்லாம் கவலைப்படாதே…ராத்திரியும் பகலுமா கஷ்டப்பட்டு சேத்துவைச்சிருக்கிற காசை வைச்சு, அவிங்களே நமக்கு ரூம் போட்டு தருவாய்ங்க…நம்ம வேலை, சோக்கா, சட்டையப் போட்டமா, சண்டையப் போட்டாமாண்ணு இருக்குறதுதான்…”

அவ்வளவுதான் கோவாலு அழுவ ஆரம்பிச்சிட்டாண்ணே..குழந்தை மாதிரி கேவி, கேவி அழுவுறான்..

“கோவாலு..இப்ப என்ன நடந்துச்சுன்னு கேவி, கேவி அழுவுற..”

“ராசா..ஊருக்குள்ள இம்புட்டு நல்ல பேரு இருக்காய்ங்கன்னு ஒரு வார்த்தை முன்னாடியே சொல்லியிருந்தேன்னா, நானும் எப்பவோ, பதிவுலகத்துக்கு வந்திருப்பேனடா…போடா துரோகி..கஷ்டப்பட்டு சேர்த்த காசை வைச்சு, நம்ம தண்ணி அடிக்கிறதுக்காக, ரூமெல்லாம் போட்டு..அழுகை, அழுகையா வருதுடா…”

“டே..கோவாலு..அழுவாதடா..”

“அப்பறம் என்னடா நடக்கும்…”

“நேரா பதிவர் சந்திப்பு போகணுமா..அதுக்கப்பறம், அங்கயே ப்ரேக்பாஸ்ட்..”

“அட..சூப்பரு..”

“டே..டே…அப்படியெல்லாம் பாராட்டுனா..ஊருக்குள்ள நாலு பய மதிக்க மாட்டாய்ங்க..முட்டை பணியாரத்துல முட்டைய காணாம்..மைசூர் பாக்குல மைசூரை காணோம்..காபியில கொசு கிடந்துச்சுன்னு ரெண்டு மூணு அடிச்சு விடணும்…”

“டே..ராசா..அதெல்லாம் பாவம் இல்லையா…”

“கோவாலு..நீ பதிவரா ஆகனுமா இல்லையா..”

“ஆவணும்டா..ஆவணும்…”

“அப்படின்னா சொல்ற பேச்சைக்கேளு..ப்ரேக்பாஸ்ட் முடிஞ்சப்புறம்..அங்கிட்டு இங்கிட்டு ஸ்டைலா ரெண்டு வாக்கிங்கை போடணும்..அவசரப்பட்டு, நீயா யாருகிட்டயும் பேசிரக்கூடாது..அவிங்களா கூப்பிடுவாய்ங்க…ஹல்லோ..சார்..நீங்க எந்த ப்ளாக்கு…”

“நான் B பிளாக்கு..”

“டே…ஒன்னும்தெரியாதவேனே..பிளாக்குடா..பிளாக்கு..அப்புறம், அங்க இருக்குறவய்ங்க கூட ஒரு டிஸ்கசனைப்போட்டுட்டு ஒரு காபி தண்ணியக் குடிச்சுப்புட்டு, மாலையில டைரக்டா லஞ்சுதான்…”

“வாவ்..மச்சி…செமடா..லஞ்சுக்கெல்லாம்காசு..”

“அதெல்லாம்..அவிங்கபார்த்துக்குருவாய்ங்க..நம்ம வேலை..பதிவைப் போட்டாமா..பதிவர் சந்திப்பு போனாமான்னுஇருக்குறதுதான்…அப்புறம் சாப்பிட்ட சாப்பாடு கொஞ்சம் அசதியா இருக்குமில்லையா..ஒரு குட்டித்தூக்கத்தைபோட்டுட்டு, அப்படியே ஒரு பஸ்ஸோ, ஆட்டோவா புடிச்சுட்டு வீட்டுக்கு வந்துரு..”

“வாவ்..சூப்பருடா…அவ்வளவுதான்பதிவர் சந்திப்பா…”

“நோ..நோ..அப்புறம்தான்முக்கிய கட்டம் இருக்கு…”

“அய்யய்யோ..என்னாது..”

“வந்து முதல்வேலையா, லேப்டாப்பை தொறந்து, “பதிவர் சந்திப்பு…”ன்னு ஆரம்பிச்சு..”

“ஆரம்பிச்சு…”

“நம்ம தண்ணிஅடிக்குறதுக்காக ரூம் போட்டு கொடுத்த நல்லவய்ங்களுக்கு ஒரு தேங்க்ஸ சொல்லிப்புடணும்..பாராட்டுறோமோஇல்லையா..என் கண்ணில் கண்ட குறைகள்..இதையெல்லாம் அடுத்த பதிவர் சந்திப்புல சரிசெய்தாநன்றாக இருக்கும்..அப்படின்னு மறக்காம சொன்னாத்தான் அடிச்ச போதை இறங்கும்..”

“ஆஹா..ராசா…அம்புட்டுதானா..”

“என்னடா கோவாலு..இப்படிச்சொல்லிப்புட்ட..டெய்லிவயித்தை கலக்குற மாதிரி..இது..மனசை கலக்குற மாதிரி டெய்லி ஒரு பதிவைப் போடணும்…”

“போட்டா..”

“மதுரைப் பக்கம்ரெண்டு ஏக்கரு வாங்கிரலாம்…”

“ராசா..நான்புதுசுதான்..அதுக்காக, இப்படியெல்லாம் அடிச்சு விடாதே..பதிவு எழுதுனா..ரெண்டு ஏக்கரெல்லாம் எப்படிடா..ரொம்பத்தான்..”

“அதுக்குத்தான்முதல்லயே சொன்னேன்..நீ குழந்தை மாதிரின்னு..டே..ஊருக்குள்ள எம்புட்டு நல்லவய்ங்க இருக்காய்ங்கதெரியுமா..டெய்லி உருக்கமா, பதிவு போட்டுக்கிட்டே இருக்கணும்..”

“அப்படி போட்டா..”

“இந்த நல்லவய்ங்கஇருக்காய்ங்க தெரியுமா..”அண்ணே..இந்தாங்கண்ணே, 50 ஆயிரம்..அண்ணே..இந்தாங்கண்ணே..ஒருலட்சம்ணு குடுத்துக்கிட்டே இருப்பாய்ங்க..”

“பார்றா..அவிங்கபாவம் ராத்திரி பகலுமா நெத்தி வியர்வை சிந்தி சம்பாதிக்கிற காசை எதுக்குடா, நம்மக்கிட்டகொடுக்கணும்..”

“எல்லாம் உன்னோடஎழுத்துக்குதாண்டா…உன்னோட வேலை..தண்ணியப் போடுறது, எலக்கிய சந்திப்பு எதுவாச்சு நடந்துச்சுனாகலந்துக்குறது..டெய்லி பதிவைப் போடுறது..மப்புல தூங்குறது..திரும்பவும் பதிவைப் போடுறது…”

“டெய்லி பதிவாரொம்ப கஷ்டமாச்சேடா..”

“ஒன்னியும் கவலப்படாதே..இப்பரோட்டுப் பக்கம் போற,..மழை பெஞ்சு தண்ணியா கிடக்கு..என்ன பண்ணுவ…”

“தாண்டிப் போவேன்..”

“அங்கதான் தப்புபண்ணுற..தாண்டி போவியோ இல்லையோ..முதல்ல வந்து பதிவப் போடு…”ரோட்டில் தண்ணீர்தேங்கியிருந்தது..நான் தாண்டிப் போனேன்..அந்தப் பக்கம் போன பாப்பா, என்னை பார்த்துசிரித்தாள்..ரெண்டு வீடு தாண்டி தங்கியிருக்கும் அந்தப் பெண் இந்தப் பக்கம் சென்றாள்…”

“அட..சூப்பரு..அப்படிபோட்டா..”

“நீ போட்டு பாரு..கமெண்டுவரும் பாரு..”நல்ல பதிவுண்ணே..சமூக விழிப்புணர்வுள்ள பதிவு..உங்க பதிவப்பார்த்த பிறகுதான்எனக்கு காலையில வெளிக்கி வருது..”

“ஆஹா..அம்புட்டுநல்லவய்ங்களா..”

“ம்..ஹீம்…இவிங்கள்ளாம்இல்லை..உண்ணாம, கொள்ளாம, கஷ்டப்பட்டு மாசா, மாசம் சேர்த்த காசை நம்மளுக்கு அனுப்பி…”அண்ணே..வைச்சுக்குங்கண்ணே..”உரிமையோட அனுப்புறாய்ங்க பாரு..அவிங்கதான் ரொம்ம்ம்ம்ப நல்லவய்ங்க…”

கோவாலு டக்குன்னுஎழுந்து கெளம்புறான்…

“ராசா..நான் போறேன்…”

“கோவாலு..இப்பஎன்ன நடந்துச்சுன்னு கிளம்புற..”

“இப்பவே….நான்பார்த்துக்கிட்டு இருக்குற வேலைய ராஜினாமா பண்ணுறேன்..நாளையில இருந்து ஆகுறேண்டா பதிவரு…”

“ஆஹா..கோவாலு…என்ன வேணும்னாலும் பண்ணிக்க..ஆனா, அந்தகாபி டம்ளரை வைச்சுட்டு போ…”

“காபியாடா போட்டுருக்கிங்க,..உங்கவீட்டுல…காபில பாலே காணோம்….இட்லி சாம்பாருல, உப்பைக் காணோம்…தண்ணில கலரே இல்ல…”

ஆஹா..அண்ணே..விட்டாவிருதே வாங்கிருவான் போலிருக்கே…

ஒஸ்தி – ஒலகத்திரைப்பட விமர்சனம்

2011-12-11T14:13:00.001-05:00

நான் பொதுவா, ஒலகத்திரைப்படமெல்லாம் பார்க்குறதில்லைண்ணே..கழுதை, அத யாருண்ணே, பொறுமையாக உக்கார்ந்து பார்க்குறது. அவிங்க ஒன்னுக்கு போறதையே , ஒன்றரை மணிநேரம் காமிப்பாய்ங்க..அதுக்கெல்லாம் பொறுமை பத்தாதுண்ணே..நேத்துதான் கோவாலு தமிழுல சிம்பு நடிச்ச “ஒஸ்தி” ன்னு ஒரு ஒலகத்திரைப்படம் வந்துருக்கதான்னு சொன்னான்..

நமக்கு சிம்பு படம் பார்க்குறதுன்னாலே, அவரு மாதிரியே விரலு நடுக்கமுண்ணே..ஏதோ, “விண்.தா.வருவாயா”, “வானம்” மாதிரி நடிச்சதுதானலே, நம்பிக்கையா போனேன்ணே..அதுவுமில்லாம, “குருவி” ங்கிற மாபெரும் ஒலகத்திரைப்படத்தை இயக்கிட்டு, ஒன்னுமே தெரியாம, அமைதியாக இருக்கிற ஒலகப்படத்தை இயக்கிய தரணி இயக்குரான்னு தெரிஞ்சவுடனே, என்னோட நம்பிக்கை டபுள் மடங்காச்சுண்ணே..

பவர்ஸ்டார், சாம் ஆண்டர்சன் மேல சத்தியமா சொல்லுறேண்ணே..நம்பிக்கை வீண் போகல..பல ஒலகத்திரைப்படங்களின் இலக்கண விதிகளை அநாயசமா மீறியிருக்குண்ணே, இந்தப் படம். இந்த படம் அடையப்போற உயரத்தை நினைச்சா, அந்த எல்.ஐ.சி டவருக்கே(அடச்சே, உலகத்தரமுல்ல)..அது..வந்து..ஆங்க்..அந்த ஈபிள் டவரே கூச்சப்படப்போகுதுண்ணே..

ங்கொய்யாலே, அப்படி என்னடா உலகத்தரத்தை மீறியிருக்குதுன்னு கேக்குறீங்களா…பேனா, பேப்பரை எடுத்து நோட் பண்ணிக்கீங்க.

இதுவரைக்கு சிம்பு நடிச்ச ஒலகத்திரைபடம் எல்லாத்துலயும், விரலை ஆட்டி, ஆட்டிதான் நடிச்சுருக்காப்ல..ஆனா, இந்த படத்துல, மொத்த ஒடம்பையும், டோட்டலா ஆட்டு, ஆட்டுன்னு ஆட்டுறாருன்னே. இதுதாண்ணே, முத இலக்கண மீறல்

இரண்டாவது, ஹீரோ கேரக்டரைசன்ணே..25 வயசு பயபுள்ள, இன்ஸ்பெக்டராக முடியுமா….அப்படின்னெல்லாம் கேட்கக்கூடாதுங்குறதுல டைரக்டர் கவனமா, கவனம் செலுத்தி, சிம்புக்கு 6 பேக்ஸ் வரவைச்சு அதை நியாயப்படுத்துராருண்ணே..சூர்யா, விக்ரம் போன்ற ஒலகநடிகரெல்லாம் இனிமேல் போலீசா நடிச்சா, இதைத்தான் இனிமேல் ரெபரன்ஸ் பண்ணனும் என்கிறதே, இலக்கணமீறல் தானே.

திருநெல்வேலிகாரய்ங்க கூட அம்புட்டு “லே” போட்டுருக்க மாட்டாய்ங்கண்ணே..படம் புல்லா “லே” போட்டு ஒரு சாதனை புரிஞ்சுருக்காய்ங்கண்ணே..நல்லா பானிபூரி விக்குறவன் மாதிரி இருக்குற வில்லன திருநெல்வேலி பாஷையில “லே” போடவைச்சு, இன்னொரு இலக்கணமீறல் நடத்தியிருக்காருண்ணே இயக்குநர். ஆனாலும் ஒரு குறைண்ணே..படப்பெயரை “ஒஸ்திலே” அப்படின்னு மாத்தியிருந்தா, இன்னொரு இலக்கண மீறலா இருந்துருக்கும்

அடுத்ததுதாண்ணே, பெரிய இலக்கண மீறல். எல்லா ஒலகப்படத்திலயும் யதார்த்தத்தை காண்பிக்கிறேன்னுக்கிட்டு, கதாநாயகியை எண்ணை வடிஞ்ச மாதிரி அசிங்கமா காண்பிச்சிருக்காயிங்கண்ணே…கடுப்பு கடுப்பா வரும். இதை மீறுரமாதிரி, நம்ம இயக்குநர், மண்பானைத்தொழில் செய்யுற ஹீரோயின் ரிச்சாவை செம “ரிச்சா” காமிச்சிருக்காருண்ணே..எப்ப பார்த்தாலும் அழகா, வடநாட்டுக்கார பொண்ணு மாதிரி, அழகா, மேக்கப் போட்டு, மஸ்காரா போட்டு, கண் மை இட்டு, கிராமத்துல தொப்புளை காட்டிக்கிட்டு வர்ற மாதிரி பண்ணி, இலக்கண விதிகளை எல்லாம் “டமார்”, “டமார்” ன்னு தெருவுல போட்டு உடைச்சிருக்காருண்ணே..அதுவும் பாடல் காட்சியில வெளிக்கி வர்ற மாதிரி சிம்பு டான்ஸ் ஆடுற பார்த்துக்கிட்டு, கஷ்டப்பட்டு சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டு , கைய கால ஆட்டாம, ஒரு மூவ்மெண்ட்ஸ் கொடுக்காம, அப்படியே ரசிக்குறாங்க பாருங்க..க்ளாஸ்ணே..ஒலகத்தரம்…கிராமத்துல ஒருவேளை சாப்பாட்டுக்கே கஷ்டப்படுற பொண்ணு இடுப்புல சின்ன சைஸ் தங்க சங்கிலி போட்டுவிட்டதுதாண்ணே, பின்நவீனத்துவ இலக்கணமீறல்

இதுவரைக்கும் “சுள்ளான்” படம்தான் ஒலகத்திரைப்படத்துலயே டாப்புன்னு நினைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். ஆனால், இதெல்லாம் அதுக்குமேலண்ணே..டாம் க்ரூசு கூட இப்படியெல்லாம் பைட் பண்ண முடியாதுண்ணே..போலிஸ் ஜீப்பு மேல அப்படியே தாவி, அப்படியே ஏருலயே பறந்து, அதே நேரத்துல, இரண்டு கையில இருக்குற துப்பாக்கிய எடுத்து, இரண்டு வில்லனை அட் எ டையத்துல சுட்டு..யப்பாடி..கார்கில் போர் நடக்குறப்ப, சிம்புவை விட்டிருந்தா, இம்புட்டு சேதாரம் நடந்துருக்காதுண்ணே..ங்ங்கொன்னியா, பீரங்கிலாம், பீர்க்கங்காய் மாதிரி, தூக்கி எறிஞ்சுருப்பாருண்ணே. பெரும் இலக்கண மீறல் நடந்துருக்குண்ணே..

இம்புட்டு இலக்கண மீறலை பண்ணிட்டு ஒன்னுமே தெரியாத சின்னப்புள்ள மாதிரி, கடைசி காட்சியில ஹீரோவுக்கு சிக்கன் ஊட்டுற இயக்குநரைப் பார்த்ததுமே, எம்புட்டு அழுகாச்சியா வந்துச்சு தெரியுமாண்ணே..ங்கொய்யாலே, அப்படியே தெருவுக்கு போயி நானுமொரு இலக்கண மீறல் பண்ணனும்னு அம்புட்டு ஆசைண்ணே…

அது சரி…படத்துல இலக்கண மீறலே இல்லாத காட்சிகள் எதுவுமே இல்லையாண்ணு கேட்டா..இருக்கு..சந்தானம் நகைச்சுவை காட்சிகள், நாசரைசிம்பு ஆஸ்பத்திரியில் மீட் பண்ணும் காட்சிகள், தமனின் இசையில் சில பாடல்கள். அவ்வப்போதுரசிக்கவைக்கும், சிம்புவின் குறும்புகள், ஜித்தன் ரமேஷின் ஆச்சர்யபடவைக்கும் நடிப்புஅப்படின்னு சில..

ஆனாலும் இத்தனையும்மீறி, ஒரு ஒலகப்படத்தை கொடுத்துட்டு, சிம்பு அப்பா, எவ்வளவு தன்னடக்கமா, “டே நாங்கல்லாம்யாரு தெரியுமா..அந்த காலத்துல டம்ஜிக்கு..டம்ஜிக்கு…சடாங்க்..சடாங்க்க்..என்னையெல்லாம்ஆப்பிரிக்கா காட்டுல கொண்டு விட்டாகூட ம்யீசிக் பண்ணுவேன்னு…” டி.வியில பேசுறதுதாண்ணே…இவ்வளவு தன்னடக்கம்தாண்ணே, இலக்கணமீறலோ, இலக்கணமீறல்..

கடைசியா, இந்தபடத்தை எதுலயாவது வகைப்படுத்தலைன்னா, என்னை ஒலகத்திரைப்பட விமர்சகர்ன்னு ஏத்துக்குறமாட்டீங்கறதுன்னாலே, இந்தப்படம்….

“ஒலகத்திரைப்படங்களுக்கெல்லாம்ஒலகத்திரைப்படம்..மெகா ஒலகத்திரைப்படம்..”

RISE OF THE PLANET OF THE APES - திரை விமர்சனம்

2011-12-10T13:40:00.001-05:00

குரங்கு மாதிரி வால்சேட்டை பண்ணாம உக்காருடா” என்று அம்மா செலலமாக திட்டுவதுண்டு..ஆனால் குரங்குகளுக்கு, மனிதனுடைய அறிவு வந்தால், என்ன நடக்கும் என்ற கற்பனையே இந்த திரைப்படம்.

சில திரைப்படங்களை பார்க்கும்போது, “ஏண்டா, இதை இவ்வளவு லேட்டா பார்க்குறோம்” என்ற கடுப்பு வருவதுண்டு. அப்படி கடுப்பான படங்களில் இதுவும் ஒன்று. நேற்று நெட்பிளிக்சை மேயும்போது, எதைச்சையாக கண்ணில் பட, உடனே பார்க்க ஆரம்பித்தேன். கதை இதுதான்.

ஒரு மருத்துவ ஆராய்ச்சி நிறுவனம், தன்னுடைய ஆராய்ச்சிக்காக, சிம்பன்சி குரங்குகளை பயன்படுத்துகிறது. அதில் வேலை பார்க்கும் நம் ஹூரோ, “அறிவாற்றலை அதிகப்படுத்தும்” ஒரு மருந்தினை கண்டுபிடிக்கிறார். அதை ஒரு சிம்பன்சிமேல் சரி பார்க்க, அந்த குரங்கு, மனிதனை விட புத்திசாலியாக மாறுகிறது. அதை, வெளி உலகுக்கும் சொல்லும் நேரத்துக்கு முன்பதாக நடக்கும் ஒரு கலாட்டாவில் எல்லா குரங்குகளும் ஒழித்துக்கட்டப்பட, புத்திசாலியான குரங்குக்கு பிறக்கும் குட்டியை மட்டும் ஹீரோ யாருக்கும் தெரியாமல் வீட்டில் வைத்து வளர்க்கிறார்.

அம்மாவின், அறிவாற்றல் அந்த குரங்குக்கும் ஜீன் வழியாக பரவ, வீட்டில் ஒரு செல்ல குழந்தையை போல் வளருகிறது. அதற்கு சீசர் என்று பெயரும் இடுகின்றனர். சீசர், அறிவைப் பார்த்து, ஹீரோ, மனநிலை சரியில்லாத, தன் அப்பாவிற்கும் அந்த மருந்தை கொடுக்க, அவருடைய மனநிலைமையும் முன்னேற்றமடைகிறது.

அப்போதுதான் பிரச்சனை வருகிறது. இந்த குரங்கால் தொல்லை என பக்கத்து வீட்டுக்காரன் கம்ப்ளெயின் கொடுக்க, அதை, விலங்குகள் காப்பகத்தில் அடைக்கின்றன. அங்கு ஒரு 50 குரங்குகள் இருக்கின்றன. அங்கு வேலை செய்பவர்கள்., அவைகளை கொடுமைப்படுத்த, நம் புத்திசாலியான குரங்கு, அங்கிருந்து வெளியேறி, ஹீரோ வீட்டுக்கு சென்று அங்குள்ள மருந்துகளை எடுத்து அனைத்து குரங்குகளுக்கும் கொடுக்க, அனைத்து குரங்குகளுக்கும், மனிதனை விஞ்சிய அறிவாற்றல் வர, அனைத்தும் காப்பகத்தில் இருந்து தப்பித்து, அந்த நகரத்தை அதகளம் பண்ணுவதே கிளைமாக்ஸ்.

இப்படியெல்லாம் நடக்குமா, என்று யோசிக்காமல், இப்படியெல்லாம் நடந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று யோசிப்பவனே, சிறந்த க்ரியேட்டர் என்பது என் கருத்து. அந்த விதத்தில், டைரக்டர் “ரூபட்”, மற்றும் ரைட்டர் “ரிக்”, “அமண்டா” சிறந்த க்ரியேட்டர்கள் என்று சொல்லவேண்டும். இந்த படத்தைப் பார்த்து, விலங்குகள் காட்சியகத்திற்கு சென்றால் அங்குள்ள விலங்குகளை கண்காட்சி பொருட்களாக பார்க்க மாட்டார்கள். அதன் மேல் ஒரு பரிதாபம்தான் வரும்.

அடர்த்தியான காடுகளில் சுதந்திரமாக திரிந்து கொண்டிருக்கும், விலங்குகளை, ஒரு கூண்டுக்குள் அடைத்து வைத்திருக்கும், நம் அரசாங்கம் மேல் கோபம்தான் வருகிறது. இங்கு உள்ள விலங்குகள் அருங்காட்சியத்துக்கு சென்றால், எதையும் கூண்டுக்குள் அடைத்திருக்க மாட்டார்கள். இன்னும் சொல்லப்போனால் இங்குள்ள ஜூ க்கள், ஒரு காடு போலத்தான் இருக்கும். ஒவ்வொரு, விலங்குகளும், காட்டில் இருப்பது போன்ற உணர்வு இருக்க வேண்டும் என்பதற்கும், அவை, ஆரோக்கியமாக இருக்கவேண்டும் என்பதற்கும், இவர்கள் எடுக்கும் சிரத்தையைப் பார்க்கும்போது, பிரமிப்பாக இருக்கும்.

ஆனால் நம்மூர் வண்டலூர் விலங்கியல் அருங்காட்சியத்துக்கு வந்த போது நொந்தே போனேன். காட்டில் சுதந்திரமாக திரிய வேண்டிய ஒரு புலியை இரு சின்ன கூண்டில் போட்டு அடைத்துள்ளனர். அதன் உடம்பு முழுக்க புண்கள். அதுவே இன்னைக்கு சாவோமா, நாளைக்கு சாவோமா, என்று இருக்க, அதை நம்ம பயபுள்ளைகள் “வாவ், டைகர்” என்று அதிசயமாக, அது கடுப்பாகி, “போங்கடா..போய் புள்ள குட்டிகளை படிக்க வைங்கடா..பேப்பசங்களா..” என்று சொல்லுவது இருக்கும். அந்த கூண்டு பக்கத்தில் போவதும் ஒன்று, நாலு பேரரசு படம் பார்ப்பதும் ஒன்று..அப்படி இருக்கும்..அந்த அளவுக்கு சுகாதாரம்.

இதையெல்லாம பகுமானத்துக்கு சொல்லவில்லை. விலங்குகளும் பாவம்டா என்ற நினைப்பு எல்லாருக்கும் வரவேண்டும் என்ற ஆதங்கமேயன்றி வேறு இல்லை.

மற்றபடி, படத்தில் சிம்பன்சிகள் க்ளைமாக்சில் செய்யும் அதகளத்தைப் பார்க்க கோடி கண்கள்

வேண்டும். ஒரு கட்டத்தில் குரங்குகள் எல்லாம் பெரிய பாலத்தில் மேல் நிற்க “எல்லாத்தையும்

சுட்டு தள்ளிருவோம்பாஸ்” என்று ஏளனமாக, காவல்துறை பாலத்தின் ஒரு மூளையில் நிற்க,

நம் குரங்குகள் செய்யும்டெக்னிக் இருக்கிறதே..யப்பாடி..பின்னி பெடல் எடுத்திருக்கிறார்கள்.

படமே க்ராபிக்ஸ்தானே,பின்னே எங்கு க்ராபிக்சை தனியாக பாராட்டுவது. சீசரின் ஒவ்வொரு

மூவ்மெண்டையும் பார்த்துபார்த்து செய்திருக்கிறார்கள். ஹீரோவோடு பாசம்

காட்டுவதாகட்டும், அழிச்சாட்டியம் பண்ணும்பக்கத்து வீட்டுக்காரனை ஒரு போடு

போடுவதாகட்டும், காட்டைப் பார்த்து ஆசையாக, மரத்தின்மேல் ஏறி சூரிய உதயத்தைப்

பார்ப்பதாகட்டும், குரங்குகளின் தலைவனாக, அவைகளை ஒருங்கிணைத்து

ஆணையிடுவதாகட்டும், கடைசியில் “வீட்டுக்கு வந்துடு” என்று சொல்லும் ஹீரோவை

அரவணைத்துஅவன் காதின் அருகில் சென்று “இதுதான் சீசர் வீடு” என்று

சொல்லுவதாகட்டும்…யப்பே ..க்ளாஸ்..எத்தனைமுறை வேண்டுமானலும் பார்க்கலாம்…

இனிமேல் என்னையாராவது “போடா குரங்கு” என்று திட்டினால் கோபப்படமாட்டேன், இந்த

படத்தை பார்த்தபின்பு….மனிதனேயே மனிதனாக பார்க்காத இந்த உலகத்தில்

விலங்குகளையும் ஒரு ஜீவனாக பாருங்கள், என்றுசெவிட்டில் ஓங்கி அறைந்திருக்கும், இந்த

படத்தை கண்டிப்பாக மிஸ் பண்ணிவிடாதிர்கள்